اهمیت آکوستیک سالن های کنفرانس

سیستم آکوستیک سالنهای کنفرانس معمولا به اندازه کافی مورد توجه قرار نمی گیرند اما همینکه سالن شروع به کار می کند این امر به مشکلی مهم تبدیل می شود. طراحان معمولا در طراحی سالنهای کنفرانس و یا اتاق های هیئت رئیسه بیشتر به مسئله زیبایی ظاهری اهمیت می دهند و وقتی مشتری ها این طرح های زیبا را مشاهده می کنند مساله آکوستیک حتی به فکرشان هم نمی رسد. بنابراین طراحی آکوستیک این سالنها مورد توجه قرار نمی گیرد. اما زمانیکه شروع به استفاده از این سالن ها می کنند در برگزاری جلساتشان دچار مشکل می شوند و آکوستیک اهمیت خود را نشان می دهد.

در زمان طراحی یک سالن کنفرانس یا اتاق هیئت رئیسه سه موضوع ابتدایی در ارتباط با آکوستیک باید مد نظر قرار گرفته شوند.

 

  1. ایزولاسیونو جداسازی صدا برای جلوگیری از داخل شدن صداهای مزاحم و همچنین جلوگیری از خارج شدن صدای داخل سالن.

 

  1. استفاده از پوششهای خاص دیوار برای ایجاد فضای آکوستیک مناسب برای بحث و گفتگو دور میز های بزرگ اتاق های هیئت رئیسه.

 

  1. کنترل صدایسیستم های خنک کننده برای کاهش صدای زمینه و ایجاد امکان بحث و گفتگو از فاصله ی دور میز های بزرگ اتاق های هیئت رئیسه.

 

ایزولاسیون یا جداسازی صدا به این معنا است که فضای داخل سالن باید کاملا از فضای خارج جدا ساخته شود به گونه ای که صداهای خارجی مزاحمتی در جلسات ایجاد نکنند و همچنین از شنیده شدن مذاکرات محرمانه در خارج از سالن جلوگیری شود. این امر نیازمند این است که دیوارها با یک سیستم مناسب انتقال صدا (STC) طراحی شوند و اطمینان حاصل شود تزئینات و جلا کاری ها موجب کاهش کیفیت سیستم STC نمی شود و همینطور باید از درب هایی با پوشش آکوستیک استفاده گردد. معمولا جزئییات به ظاهر بی اهمیت باعث کاهش کیفیت ایزولاسیون صدا می شود، برای مثال دیوارهای اتاق هیئت رئیسه ای که پوشش کامل ایجاد نمی کنند، جلاکاری های داخلی بدون فرم، درب های بدون پوشش و کانال های گردش هوای معمول.

مساله بعدی که باید مورد توجه قرار بگیرد این است که میزهای مورد استفاده در این سالن ها باعث می شوند افراد با فاصله نسبتا زیادی از همدیگر بنشینند و این امر در گفتگو ها مشکل ایجاد می کند. شرایط در صورتی که انعکاس صدا در داخل سالن زیاد باشد حتی بدتر هم می شود و نه تنها برقراری ارتباط داخل سالن را با مشکل مواجه می کند بلکه بر روی کیفیت صدا در سمت دیگر یک کنفرانس تلفنی یا کنفرانس های تصویری هم تاثیر گذار است. راه حل این مشکل این است که از پوشش هایی برای دیوار ها و سقف استفاده گردد که صدا را در داخل سالن تقویت می کنند اما در عین حال انعکاس صدا را کاهش می دهند. یک مشاور آکوستیک می تواند تعادل مناسبی بین جذب، انعکاس و پراکنش و پخش صدا ایجاد نماید و محیطی را بوجود آورد که ارتباط بصورت شفاف و با راحتی صورت پذیرد.

موضوع دیگر که باید مورد توجه قرار گیرد کنترل میزان صدای سیستم های سرمایشی است. زمانیکه در گرمای تابستان از سیستم های خنک کننده استفاده می شود صدای حاصله تاثیر بسیاری در ماسکه کردن و پوشاندن بخشی از مکالمات دارد. ما حتی شاهد بوده ایم که برخی شرکتها به دلیل این صدا سیستم های سرمایشی و گرمایشی را در طول برگزاری جلسات خاموش  می کنند و مطمئنا در گرمای تابستان و سرمای زمستان این امر جلسات طولانی را غیر قابل تحمل می کند.

اما اگر طراحی درست و مناسبی صورت بگیرد صداهای خارجی و یا اتاق های مجاور مزاحمتی برای  سالن های کنفرانس یا اتاق های هیئت رئیسهبوجود نمی آورد و در عین حال کارمند ها و یا افرادی که خارج از محیط قرار دارند در جریان بحث های محرمانه ای که در این سالن ها صورت می گیرد قرار نمی گیرند و شرکت کنندگان در این بحث ها می توانند به راحتی از فاصله نسبتا دور دور میز ها مذاکره نمایند و کنفرانس های تلفنی و ویدئویی هم به راحتی برگزار می گردد. همه این مسائل ممکن می شود تنها در صورتیکه طراحان مساله آکوستیک را در اولویت کاری خود قرار دهند.

ویژگیهای آکوستیک سالن کنفرانس

ویژگیهای آکوستیک یک سالن کنفرانس با توجه به نوع رخدادهایی که در آن صورت می پذیرد متفاوت می باشد. سخنرانی ها در جریان یک کنفرانس، جلسه و یا یک نمایش تاتر باید بلند و قابل فهم و در عین حال گرم و صمیمانه باشند. موسیقی ها باید کامل و پرطنین و واضح و فراگیر باشند. لازم است صدا در تمام نقاط سالن بصورت یکسان شنیده شود و تعادل صوتی برقرار گردد و از مشکلاتی همچون ارتعاش و یا اکو صدا جلوگیری شود. رخداد هایی که از صدای بسیار بلند در آنها استفاده می شود مانند کنسرت های گروهی باید به درستی کنترل گردند، بخصوص در ردیف های پایینی.

سقف یک سالن همایش باید در مرحله اول انعکاس دهنده و پخش کننده صدا باشد (بجای اینکه جذب کننده صوت باشد) تا انرژی اولیه را در سالن منعکس کند و صدا را بلند و قابل فهم نماید. سقف باید ۳۰ تا ۵۰ درصد به فضای بالای آن باز باشد تا نیروی مازاد صوت را خارج نماید و باعث انعکاس صدا گردد. لازم است سطح سقف قابلیت پخش کنندگی صدا را داشته باشد تا فضاهای باز باعث انقطاع پخش صدا و مشکل در یکسانی صدا بوجود نیاید. قسمتهای پایینی و دیوارهای پشتی نزدیک به شنوندگان هم باید قابلیت انعکاس دهندگی و پخش کنندگی داشته باشند و صدا را جذب نکنند تا بلندی صدا و قابل فهم بودن آن تضمین شود و از اکو صدا از دیوار پشتی جلوگیری شود.

انعکاس و بلندی صدا توسط قرار دادن لایه هایی برای جذب و پخش صدا به ترتیب در قسمت داخلی سقف و دیوارهای بالایی کنترل می شوند (جذب فرکانس متوسیط و پخش فرکانس بالا). میزان جذب و پخش بستگی به بزرگی فضای سالن دارد. سالن های بزرگتر (بیشتر از ۱۰ متر مکعب به ازای هر صندلی) نیاز دارند تا حدود ۵۰ درصد دیوار قسمت بالا خاصیت پخش کنندگی داشته باشند درحالیکه سالن های کوچکتر (۷ تا ۱۰ متر مکعب به ازای هر صندلی) باید حدود ۲۵ درصد قسمت بالایی این خاصیت را داشته باشد. معمولا سالن های کوچکتر از ۷ متر مکعب به ازای هر صندلی به اندازه کافی برای پخش موسیقی پرانعکاس نیستند و تنها می توان از آنها به عنوان سالن های سخنرانی خوب استفاده نمود. در این سالن ها میزان بسیار کمی خاصیت جذب کنندگی مورد نیاز است. مشکلاتی همچون اکو شدن صدا و صدای منقطع بوسیله خاصیت پخش کنندگی diffusion  وdiffsorption جلوگیری می شود.

اندازه و شکل

اندازه یک سالن همایش چند منظوره باید بین ۷٫۸ تا ۹٫۳ به ازای هر صندلی باشد. سالن های با حداقل این اندازه برای استفاده در سخنرانی ها و پخش فیلم ها استفاده می شود و برای کنسرت ها مناسب نیستند. سالن  هایی که مشخصا برای پخش موسیقی استفاده می شوند و تنها گاه گاه فیلم در آنها نمایش داده می شود و یا برای کنفرانس ها مورد استفاده قرار می گیرند می توانند اندازه ای برابر ۳۵۰ cubic feet  به ازای هر صندلی داشته باشند. سالن های چند منظوره بیشتر بصورت مستطیلی شکل هستند با عمقی بیشتر از عرض سالن که ۴/۱ در برابر ۰/۱ است. معمولا عرض سالن نباید از ۸۵ درجه باشد. ۸۵’

سقف Roof deck

اگر سایز سالن مطابق استاندارد های بزرگی به ازای هر صندلی که در بالا توضیح داده شد باشد یک سقف فلزی استاندارد معمولا قابل قبول است. اما اگر اندازه سالن بسیار بزرگ باشد (بیشتر از ۱۰ متر مکعب به ازای هر صندلی) به یک سقف فلزی پرفراژ شده آکوستیک با جاساز های فایبرگلاس نیاز است.

ابرها

ابر های آکوستیک که منعکس کننده و ساطع کننده می باشند (رنگ آبی) باید در زیر سقف roof deck آویزان شوند و با راهروها و زوایای دید از اتاق کنترل (رنگ قرمز) و بلند گوها (رنگ سبز) هماهنگ شوند.

ابرهای پیش صحنه – ابرهایی که دقیقا در قسمت جلوی صحنه قرار دارند باید زاویه ای بین ۱۰ تا ۱۵ درجه داشته باشند و باید از ۳ تا ۵ درجه ۳’-۵’ بالاتر از صحنه قرار داشته باشد تا فضای لازم برای قرار گرفتن سیستم های بلند گو بوجود آید.

ابرهای میانی – ابرهایی که در قسمت میانی سالن قرار دارند باید به صورت افقی قرار بگیرند تا صدا را به قسمت عقبی سالن منعکس کنند.

ابرهای عقبی – ابرهای عقبی سالن باید زاویه معکوس داشته باشند تا صدا را به انتهایی ترین صندلی ها منعکس کنند و از اکو شدن صدا از دیوار بالایی قسمت عقب سالن جلوگیری نمایند.

شکل ابرها – انواع مختلفی از ابرها وجود دارد، از یک شکل منحنی ساده گرفته (شکل موجی تک شعایی monoradial)، تا کنحنی های ساده در هر دو جهت (شکل موجی دو شعایی biradial).

دیوارهای بالایی

دیوارهای کناری و عقبی در فاصله ۸’-۰” از کف معمولا فضایی هستند که به diffsorption برای کنترل انعکاس کلی نیاز دارند. پوشش ایده آل برای این بخش از کار بد پنل های آر پی جی است (RPG’s BAD Panels).   این پنل ها قابلیت جذب بسیار خوبی در فرکانس های متوسط دارند درحالیکه فرکانس های بالا یی را که برای قابل فهم شدن و تعادل کالی صوت در سخنرانی ها لازم است حفظ و پخش می کنند. از پنل های BAD با ضخامت ۲’’ بر روی دیوار های gypsum boar و پنل های BAD با ضخامت ۴’’ بر روی دیوارهای بتنی سیمانی concrete walls استفاده شود. معمولا در حدود ۵۰ درصد از دیوار عقبی قسمت بالا (بالاتر از ۸’-۰” و پایین ابرهای سقفی انتهایی ترین قسمت) می بایست diffsorptionداشته باشد. معمولا درحدود ۳۰ درصد از دیوار های قسمت بالایی باید از diffsorption استفاده نمایند.

دیوارهای پایینی

دیوارهای قسمت پایینی و دیوارهای عقبی (پایینتر از ۸’ – ۰”) باید سخت و محکم باشند و خاصیت منعکس کنندگی و پخش کنندگی داشته باشند. این کار می تواند با استفاده ازPRG Diffusor Blox بدون درز و رنگ شده (nonslotted & painted) به صورت مقرون به صرفه ای انجام گردد و همچنین می توان از پوشش های چوبی باکیفیت تر مانند Flutter Free  یا QRDs و یا Diffractals استفاده نمود. اگرچه پوشش های چوبی باکیفیت گرانتر هستند اما آنها در مقادیر کمتری استفاده می شوند و تنها در قسمتهای بسیار حساس از آنها استفاده می شود.

سیستم پخش صدا diffusion دیوار عقبی باید بین ۳’ – ۰” و ۷’-۰” بالاتر از کف باشد. فضای باقیمانده دیوار عقبی را می توان به رنگ مشکی و یا gypsum در آورد.

سیستم diffusion دیوار های پایینی باید بین  ۲’ – ۰” و ۷’-۰” بالاتر از کف قرار بگیرد و بهترین استفاده از آنها در جلوی سالن صورت می گیرد بخصوص در دیوار های کناری زاویه دار پایینی که معمولا در کنار فضای صحنه قرار دارند. دیوار های پایینی در نیمه عقبی سالن را می توان به رنگ gypsum board  و یا concrete در آورد.

کف سالن

کف سالن که صندلیها بر روی آن قرار دارد باید سخت و محکم و منعکس کننده صدا باشد برای مثال VCT و یا بتن رنگ شده stained concrete. تنها راهروها و محل های گذر باید با فرش های کم تراکم فرش شوند.

هشدار

پوشش های Diffusive می توانند عمقی از ۱” تا ۱۲” داشته باشند. آنها باید از اول کار با شکل و ساختار دیوار هماهنگ شوند تا در آن پنهان شوند و با بیرون آمدن از دیوارها فضا را اشغال نکنند.

سیستم صوتی (آکوستیک) سالن های همایش

سکوت بیشتر، رضایت بیشتر

بهتر است با پیش پا افتاده ترین و ساده ترین مسائل بحث را شروع کنیم. مهندسین یک سالن همایش با شکوه و راحت را طراحی می کنند. پیمانکار کارهای صوتی یک سیستم به نظر عالی را نصب می کند. مردم در مراسم با شکوه افتتاحیه شرکت می کنند و با دیدن شکوه و جلال مرکز تحت تاثیر قرار می گیرند، اما آنها تنها برای مشاهده معماری خیره کننده، نورپردازی، سیستم های صوتی، موکت ها، شیشه کاری ها، پوشش های دیوار ها و نقاشی ها در این مکان جمع نشده اند. آنها آمده اند تا در یک سالن همایش حضور داشته باشند، جایی که می توانند صحبت ها و مطالب را بشنوند و یا بهتر بگوییم مکانی که بتوانند گوش دهند و از سخنرانی ها و یا خطابه و نطقی که جریان دارد مطالبی را یاد بگیرند. زیبایی خارجی یک سالن همایش به شکل ظاهر آن است، اما زیبایی و یا کارایی داخلی آن یقینا به نحوه بازتاب صدا در آن بستگی دارد. این شروعی است برای ماجراجویی ما در رابطه با آکوستیک سالن های همایش.

صدای زیاد، اما درصد پایین مطالب شنیده (درک) شده

یک موج صدا در بلند گویی که در بالای قسمت جلویی سالن آویزان شده است ایجاد می گردد. مردمی زیادی که برای شنیدن آن صدا جمع شده اند در صندلی هایی که با فاصله زیاد در پایین بلند گو قرار گرفته اند نشسته اند. هرچقدر تعداد حضار بیشتر باشد، آنها مجبور هستند با فاصله بیشتری از بلندگو بنشینند. اگر قرار باشد سالن گنجایش ۱۰۰۰ نفر را داشته باشد به فضایی برابر با ۷۴۳ متر مربع نیاز است. بعضی از حضار لزوما ممکن است در فاصله ۱۵ متری از بلندگو نشته باشند. امواج صدایی که از بلندگو ساطع می شوند به شکل یک ربع کره در حال رشد منتشر می شوند. زمانیکه این امواج به حضار می رسند شعاعی در حدود ۱۵ متر پیدا کرده اند. یعنی امواج به یک ربع کره با محیط ۷۲۹ متر مربع و یا حدود ۱۳/۱ میلیون اینچ مربع square inches تبدیل شده اند.

هر گوش انسان حدود یک اینچ مربع صدا را دریافت می کند و آن را مانند قیفی به پایین و داخل پرده گوش هدایت می کند. هر یک از حضار که در سالن حظور دارند حدود دو اینچ مربع از امواج صدا را دریافت می کنند که تنها حدود ۰۰۰۱۷/۰ درصد از مجموع صدای ساطع شده توسط بلندگوی مرکزی را تشکیل می دهد. این بخش بسیار کوچک از صدا “صدای مستقیم” نامیده می شود، چراکه مستقیما ازبلندگو به گوش شنونده می رسد.

شنونده تنها یک دهم از یک درصد صدای ساطع شده از بلندگو را می شنود

اگر ۱۰۰۰ نفر در سالن حظور داشته باشند، گوش های آنها مجموعا تنها ۱۷/۰ درصد از امواج صوتی که مستقیما از بلندگو ساطع شده اند را دریافت می کند. مابقی صوت که ۸۳/۹۹ درصد آن را تشکیل می دهد “صدای غیر مستقیم” نامیده می شود. اما اتفاقی که برای این صدای غیر مستقیم می افتد همان چیزی است که آکوستیک سالن همایش را تعریف می کند. درصورتیکه صدای غیر مستقیم نادیده گرفته شود و یا به درستی مورد استفاده قرار نگیرد سالن همایش صدای خوبی نمی تواند به شنونده ها ارائه دهد و از این صدا استفاده درستی صورت بگیرد سالن همایش به ارائه صدای باکیفیت مشهور می شود.

 

اگر بخواهیم خلاصه بیان کنیم طراحی و یا بازسازی سالن همایش نیاز به کار تخصصی در سه بخش است. مهندسین ساختمانی را طراحی می کنند که جذاب و راحت باشد و برای افراد این امکان را فراهم آورد تا اتفاقاتی که در جریان است را به خوبی مشاهده نمایند. پیمانکاران صوتی سیستم صوتی را برای سالن فراهم می کنند که صدای مستقیم با بلندی مورد نیاز برای شنیده شدن صحبتها توسط شنوندگان را تامین می کند. اما تقریبا تمامی صدای تولید شده توسط سیستم های صوتی به هدف نهاییشان که گوش شنوندگان است نمی رسند.  جمع آوری و هدایت این امواج صوتی سرکش وظیفه مهندسین آکوستیک است. این امر که این امواج چگونه جمع آوری و پردازش می شوند تفاوت بین یک سالن همایش با کیفیت صدای خوب و یا بد را تایین می کند.

سر و صدا مانع شنیدن می شود

مهمترین هدف سالن همایش، درک کامل صحبت ها و اتفاقات در جریان است. این محل باید سکوت لازم را تامین نماید تا شنوندگان بتوانند صحبت ها را بشنوند و درک کنند. صحبت ها در یک سالن همایش باید بلندی لازم را داشته باشند و به صورت شفاف و روشن شنیده شوند. سر و صدا شفافیت صدا را از بین می برد. ما همگی تصاویری که در مه گرفته شده اند را دیده ایم. سر و صدا و هیاهوی معمول در سالن از صدای سیستم های تهویه هوا گرفته تا صدای پای افرادی که در راهروها در رفت و آمد می باشند می تواند هیاهوی پیوسته ای ایجاد کند و محیطی را ایجاد کند که سخنرانی که می توانست به بهترین شکل اجرا و شنیده شود تبدیل به یکسری اصوات نامفهوم گردد.

ما همچنین تصاویری را مشاهده کرده ایم که در یک روز صاف گرفته شده اند اما به دلیل تکان دوربین مات و کدر شده اند. اکو و انعکاس و بازتاب صوت هم به همین شکل عمل می کنند و صدا را نامفهوم می کنند و حتی تشخیص صدا را هم دچار مشکل می کنند. دو دسته صدا وجود دارند: هیاهوی پیوسته که “صدای ضمیمه” نامیده می شود، و صدای اکو و انعکاس اصواتی که از بلندگو ساطع می شود که صدای “آکوستیک” نامیده می شود.

سر و صدا مانع شنیده شدن صحبت ها می شود.

توان شنیدن و درک بستگی به نسبت میزان سر و صدا به سیگنال ها دارد. تمایل بر به حداکثر رسانیدن دریافت سیگنال های مستقیم و به حداقل رساندن صداهای مزاحم است. به نظر می رسد اگر سر و صدا زیاد باشد می توان به سادگی صدای سیگنال مستقیم (بلندگو) را هم زیاد کرد و مشکل را از این طریق حل نمود، اما این کار نتیجه خوبی نخواهد داشت. صدای بلند ناراحت کننده است. صدای بلند همچنین قادر به بهبود نسبت میزان سر و صدا به سیگنال نیست، چرا که بلندی صدای آکوستیک بصورت مستقیم به بلندی صدای بلندگو وابسته است.

از دیگر عوامل مهم شرایط محیط است. مردم انتظار دارند تا یک بحث یا گفتمان را با صدای استاندارد گفتگو بشنوند (۶۰ dB-A)، صداهای آرام به همان شکل آرام (۴۰ dB-A) به گوششان برسد و وقتی صدا بالا می رود این امر را به همان شکل طبیعی (۷۰ dB-A) درک نمایند. زیاد کردن صدا اجرا را خراب می کند و باعث می شود تناسب با شرایط محیطی و حرکات سخنگو از بین برود و به بیان ساده تر اجرا حالت طبیعی خود را از دست می دهد.

برای قابل درک شدن صحبت ها حداقل ۲۰ dB فاصله بین آرام ترین بخش سیگنال های مطلوب و صداهای ضمیمه باید وجود داشته باشد، و باید توجه داشت که آرامترین بخش سخنرانی ها در رنج ۴۰ dB-A و یا پایین تر هستند. در یک سالن همایش خوب صداهای ضمیمه باید در حد ۲۰ dB-A نگاه داشته شوند. همچنین باید حداقل ۱۰ dB تفاوت بین سیگنال ها و صدای ضمیمه آکوستیک وجود داشته باشد.

صدای ضمیمه

صدای ضمیمه شامل تمامی صداهایی می شود که شخص در هنگامی که سخنران در حالت سکوت است می شنود. سه نوع صدای ضمیمه وجود دارد. به راحتی در یک فضای همایش بنشینید و توجه کنید که می توانید صداهای مربوط به بخش فنی و عملیاتی سالن، صداهای مزاحم بیرونی و صدایی که توسط حضار ایجاد می شود را بشنوید. برای به دست آوردن نسبت مطلوب بین صدای ضمیمه و صدای سیگنال ها باید صدای ضمیمه تا حد امکان کاهش داده شود.

صداهای مربوط به بخش فنی سالن شامل تمامی دستگاه هایی است که در حال کار هستند تا شرایط رفاهی حضار تامین گردد و اجرای برنامه ها میسر شود. در این بخش صداهایی از سیستم های تامین کننده انرژی برق، آب و تهویه هوا در ساختمان به گوش می رسند. صدای مربوط به ترانس های لامپ ها، صدای هیس هیس سیستم های صوتی، صدای فن های سقفی جریان هوا و فن هایویدئو پروژکتور ها، صدای دستگاه تهویه هوا و لوله های آب که شامل آب آشامیدنی و فاضلاب است همه باعث ایجاد این صدای ضمیمه می شوند. (تصویر شماره ۳). سایر صداهای مربوط به سیستم ها مربوط به صدای گاه گاه ماشین های ظرف شویی، ماشین های حمل زباله، یخچال ها، سیستم های گرمایشی، سرویس های بهداشتی، شیر آب، آب پاشی، و ابزار هایی مانند دستگاه کپی و دستگاه سرو نوشابه و آبسرد کن ها می شوند. سیستم  های تهویه هوا معمولا از بارزترین تولید کننده های سر و صدا هستند که با فرستادن هوا به داخل سالن و صدای فن به وضوح خود نمایی می کنند.

صداها از طرق مختلف ایجاد می شوند

صداهای مزاحم بیرونی از طریق پنجره ها، در ها، اتاق ها و دیوارهای ساختمان وارد می شوند. صدای ترافیک از خیابان ها و یا صدای هواپیما های در حال گذر وارد سالن می شوند. صدای پارکینگ ساختمان، ماشین های در حال حرکت، استارت زدن ها، باز و بسته شدن درب و سر و صدای عابرین در حال رفت و آمد همگی باعث ایجاد صدای مزاحم در سالن همایش می شوند. باران و باد هم می تواند عامل ایجاد صدا باشد. وسایل و تجهیزاتی که در اطراف سالن مشغول کار هستند نیز از قبیل مبدل های حرارتی و آب پاش های خودکار صداهایی را ایجاد می کنند. حتی می توان به دستگاه های HVAC که در بالای سقف کار گذاشته شده اند اشاره نمود که صدایشان از طریق سقف و پنجره های بالایی به داخل نفوذ می کند و شاید حتی ستون های ساختمان را هم به لرزه در می آورند. صدای فعالیت های که در قسمت های دیگر ساختمان در حال انجام می باشند به راحتی با عبور مستقیم از دیوار ها به داخل سالن می آید و همچنین از طریق هوا به چرخش در می آیند و از راهرو ها پایین می آیند و از زیر در ها و یا از منفذ های سیستم های تهویه هوا از اتاقی به اتاق دیگر سفر می کنند.

صدای حضار هم باعث بالا رفتن سر و صدا در داخل سالن می شود. در این بخش می توان به صدای ورق زدن جزوه ها و کتاب ها، در آوردن و پوشیدن کت و لباس، صدای کفش، باز کردن شکلات، صحبت کردن بچه ها و تلاش والدین برای ساکت کردن آنها با صدای هیس، عطسه و سرفه حضار،  جیغ زدن، ناله کردن و در نهایت گریه کودکان اشاره نمود. حتی هنگامی که حضار نفس می کشند هم صدایی ایجاد می شود و همینطور وقتی آنها صداهای کوتاهی برای ابراز موافقت با سخنران و یا تحسین وی تولید می کنند و با یکدیگر پچ پچ می کنند. برای روشن شدن مطلب به فردی فکر کنید که سعی دارد کاملا ثابت بایستد و به آرامترین شکل ممکن نفس بکشد اما با این وجود تا فاصله ۱۰ پایی صدایی برابر با ۲۰ dB-A تولید می کند.

یکی از ویژگی های صداهای ضمیمه این است که وجود هر صدایی تولید کننده صداهای بیشتری می شود. سکوت یک کتابخانه شاهد خوبی بر این ادعا است. این محیط با سکوت کارش را آغاز می کند و در تمام طول روز ساکت می ماند. وقتی صدای ضمیمه در حد بالایی قرار می گیرد مردم احساس می کنند آنها هم می توانند صدایی را ایجاد کنند بدون اینکه کسی متوجه شان شود. اما اگر این امر را برای همه ۱۰۰۰ نفری که در این مکان حضور دارند در نظر بگیرید صدایی که حضار تولید می کنند بسیار قابل توجه می شود. این امر باعث بالا رفتن سر و صدای سالن می شود و یکبار دیگر باعث می شود مردم راحت تر صدایشان را حتی بالاتر ببرند.

این امر باعث می شود محیط سالن بسیار پر سر و صدا شود و در جریان اجرا یا سخنرانی ها اختلالاتی ایجاد شود و از میزان توجه به شکل قابل ملاحظه ای کاسته شود. در سالنی که صدای ضمیمه آن در حد پایین ۲۰ dB-A نگاه داشته شود، بعد از جمع شدن حضار هم ساکت می ماند.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*